Birkaç gün önce Erzurum Palandöken Ekonomi zirvesinde Erzurum'un ekonomik sorunları konuşuldu. İktidara da yakın duran Şafak Gazetesi yazarlarından profesör Dr. Yusuf Kaplan Erzurum'la ilgili bazı değerlendirmelerde bulundu ve şehrin potansiyeli ile bugünkü sosyal dokusu arasındaki uçurumu eleştirdi. Erzurum emekli olmuş ifadesi üzerinden de bazı hamasi tepkiler aldı. " Erzurum'da maalesef şu an gördüğüm manzara; yaşlanmış, emekliye ayrılmış, hayattan istifa etmiş ve ölmek üzere can çekişiyormuş gibi bir izlenim veriyor" gibi ifadeleri bağlamından koparıldı. Bu ifadelere nedeni de pek anlaşılamayan tepkiler verildi. Verilen tepkilere bakarsak sanki şehrimiz Erzurum'a hakaret ediliyor ve Erzurum güllük gülistanlıkmış da bizim haberimiz yokmuş gibi.
Erzurum; konuşmanın tamamında ekonomik olarak çizilen böyle bir tabloyu hak eden bir şehir değildir elbette. Konuşmacının sözlerinin tamamına bakıldığında doğru tespitler var. Emekli edilmiş bir şehir gibi maksadını aşan bazı tanımlamanın dışında; doğru olan ve asla inkâr edilemez bir gerçek var ki, Erzurum sosyo- ekonomik alanda her geçen gün giderek kan kaybetmekte ve çözüm bekleyen çok ciddi sorunları mevcut. Bu şehirde yaşamak çok zor. Sorunlarımıza bu şehirde yaşayan bizlerin ve yöneticilerin çözüm üretmesi gerekirken; bir konuşmacı tarafından dile getirilmesi üzücü olsa da, tepki göstersek de göstermezsek de var olan ve çözüm bekleyen ciddi sorunsal gerçeklerimizi örtmez. Dışarıdan gelip bize bizi anlatanlara kızacağımıza kendimizi sorgulasak ve bizler neden konuşmuyoruz desek olmaz mı?
Bu arada ekonomik gerilemeyi hak etmeyen kadim bir şehir Erzurum'un önemine ve konuyla bağlantılı tarihsel kimliğine bazı ifadelerle vurgu yapmak istiyorum. Bu şehirde zaman, akmak için değil, donmak için vardır. Taşın soğukluğu, Erzurum insanın sıcaklığıyla dengelenir. Ve Erzurum, bir köşede sessizce otururken bile, aslında Anadolu’nun sırtını yasladığı o yıkılmaz duvar olmaya devam eder. Erzurum; aruzun disipliniyle halkın samimiyetini birleştiren bir şiir gibidir; bazen duraksar (sekte yapar), ama vezni asla bozulmaz. Erzurum, Cumhuriyet'in hem anasıdır hem de en sadık bekçisi. Eğer bugün yorgun görünüyorsa, bu vatanın yükünü en önce omuzladığı içindir. Erzurum Emekli edilecek bir şehir değil, Erzurum ihmal edilen bir şehir
Erzurum'un asla ve hiç hak etmediği ekonomik duraganlığını dağıtacak olan yine kendi içindeki potansiyel var olan enerjisidir. Çifte Minareler'in gölgesinde içilen bir bardak kıtlama çay, sadece bir mola değil; yeni bir ekonomik uyanışın ve kalkınma besmelesinin hazırlığıdır. Erzurum’u sadece bir coğrafya değil, bir şuur olarak görmek gerekir. Çünkü bu şehir, ne zaman vatan dara düşse, yorgunluğunu iptal edip cepheye koşacak bir şehir. Tarihin her kiritik vırajında daima direksiyonu tutan Erzurum; dadaş ruhuyla vakarlı duruşuyla, tarihsel mirasıyla ve modern yatırımlarıyla emekli edilecek bir şehir ve dinlenmeye çekilecek bir şehir hiç değil.
Atılıma geçecek Doğu'nun merkezi bir şehir. Tarihsel rolüyle vatandan alacaklı kadim bir şehir ve ekonomik olarak tıtulması gerekli bir şehir. Sert iklimi, insanının sıcaklığı ve hiç tükenmek bitmek bilmeyen enerjisiyle Erzurum; üretimle, gençlikle ve sporla anılmayı hak eden köşe taşı bir şehir ve hak ettiği yerde olması gereken bir şehir. Kalkınmada 60'li sıralarda olmaması gereken bir şehir. Bu şehir adına konuşması gerekenler ise dut yemiş bülbül gibi sessiz.
Erzurum için "emekli şehri" demek, koşan bir atı hapsetmeye çalışmaktır. Bu şehir, her zaman zirveyi ve hareketi temsil etmiş bir şehir. Bu şehir, Anadolu’nun kilit taşıdır. Eğer Erzurum sessiz görünüyorsa, bu bir yorgunluktan değil, fırtına öncesi bir vakardan kaynaklanır. Tarihin en zorlu dönemlerinde bu milletin kaderini sırtlayan bir şehri, bugün devrini tamamlamış gibi göstermek; sadece Erzurum’a değil, bu toprağın ruhuna da duruşuna da haksızlıktır. Çifte Minareler’in göğe uzanan duası hâlâ tazedir. Palandöken’in karı, her mevsim yeni bir umudun habercisidir. Gençliğin enerjisi, bu kentin damarlarında taptaze akan bir kan gibi.
Erzurum, geçmişin tozlu raflarına kaldırılacak bir hatıra defteri değildir. O, her satırı bugün yazılan, her sayfası geleceğe ışık tutan canlı bir külliyattır. Şehre "emekli" diyenler bilmelidir ki; Erzurum’un lügatinde vazgeçmek yoktur. Bu şehir, sadece nefes alan bir yerleşim yeri değil; daima görev başında olan, daima uyanık bir nöbetçidir. Ama Amerika'yı yeniden keşfetmeye gerek yok. Erzurum'un sorunları belli, çözümü de belli. Biz Erzurumlularun var olan mevcut sorunlarımızı çözmeyenlere bir satır lafıımız ve hamasetin ötesinde bir çift sözümüz olmalıdır.